Εκλογικοπικάντικα

Σε επιφυλακή. Τόσα κόμματα, ίδια ιστορία. Πανικός των μέσων μαζικής ενημέρωσης, Πολύ φασαρία για το τίποτα, όπως θα έλεγε και ο Shakespeare. Αφήστε τον κόσμο ήσυχο με τα παιδιαρίσματα σας και σοβαρευτείτε. Δεν ξέρω τι σκέφτονται τα αρρωστημένα πολιτικό-κομματικοποιημένα μυαλά.

Picture by grsail

Αρρωστημένα, για τι δεν σκέφτηκαν ότι η οικονομία της χώρας αυτήν τη στιγμή μόνο εκλογές δεν σηκώνει. Θέλετε να μου πείτε δηλαδή, ότι οι κοινωνικά ευαιθητοποιημένοι με ήθος για το κοινό όφελος προτιμούν να σπαταληστούν εκατομμύρια ευρώ σε ένα εκλογικό αγώνα που δεν θα επιφέρει δραστικές αλλαγές πολιτικής, αντί να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και να τακτοποιηθεί το ασφαλιστικό, το εκπαιδευτικό…Λέμε τώρα, το τι θα μπορούσε να γίνει αν θα υπήρξε πολιτική θέληση από όλους τους εμπλεκόμενους.

Πολιτική σημαίνει ευθύνη. Αν δεν μπορείτε να την χειριστείτε ούτε επικοινωνιακά, αφήστε το καλύτερα. Αρκετά είδαμε φιλόδοξους καριερίστες και πολυλογάδες επί πολιτικής. Να φύγετε, να πάτε αλλού. Διαφορετικά, παλέψτε το.

Όχι, δεν συμφωνώ με τις πρακτικές της παρούσας κυβέρνησης, αλλά αμφιβάλλω μη σας πω ότι φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξει τίποτα αν αναλάβει η αξιωματική αντιπολίτευση την εξουσία. Εξουσία θα γίνει και αυτή είναι, ως γνωστόν, μαζί με το χρήμα το πιο δυνατό ναρκωτικό. Που να τους λες μετά για κοινωνική πολιτική, για δικαιοσύνη ή την πράσινη ανάπτυξη. Το έχω ξαναπεί, ότι η πολιτική αν θα ήταν τίμιο επάγγελμα δεν θα πρόδιδαν οι υποψήφιοι προς την άσκηση αυτού του επαγγέλματος μονίμως το λειτούργημα της πολιτικής. Όχι, ότι τα μικρότερα κόμματα εντός και εκτός Κοινοβουλίου είναι καλύτερα. Μη γελιέστε. Παντού υπάρχουν πολύ αξιόλογοι άνθρωποι και μη αξιόλογοι.

Περιοριστείτε στις καραμέλες των σχεδιασμών και την διάθεση υλοποίησης αυτών. Αφού αυτό βολεύει και έχει βολέψει γενιές και γενιές τώρα. Δεν δια φέρεται και τόσο από τις προηγούμενες γενιές. Του ανθρώπου η ψυχή είναι μια άβυσσος.

Καλός φίλος μου είπε την εξής σοφή κουβέντα: ” Αν θέλεις να καταλάβεις την πολιτική, μην διαβάζεις εφημερίδες, μην ακούς και μη βλέπεις ειδήσεις, και σκέψου μόνο με καθαρή λογική.”

Παρακαλώ, πάρα πολύ τους ευσυνείδητους πολίτες (μια που τόσοι επικαλούνται αυτήν την ιδιότητα και είναι της μόδας) να σκεφτούν με ή χωρίς εκλογές με καθαρή λογική, μια που τα κομματικά πολύχρωμοι εκπρόσωποι του λαού που ψηφίσαν να τους εκπροσωπήσουν αδυνατούν προς το παρόν (και κατ΄ εξακολούθηση δηλαδής αλλά δεν είναι της παρούσης). Τα σέβη μου.

Γκρίνια; Σκάσε και πάλεψε το!

http://www.vatraxoi.gr

Το φαινόμενο της γενιάς μου, και όχι μόνο, του επαγγελματικού βολέματος στο δημόσιο όχι από επιλογή (π.χ. ακαδημαϊκή καριέρα) αλλά από βαρεμάρα και από πλύση εγκεφάλου του περίγυρου, δεν το κατανοώ με ευκολία. Για να μη θίξω αν το αποδέχομαι. Θα έλεγα ότι το δέχομαι απλά. Για την κατά τα αλλά μορφωμένη γενιά των είκοσι-και-κάτι δεν το αποδέχομαι και θα εξηγήσω και το γιατί.

Για τους περισσότερους η δεκαετία των είκοσι θεωρείται η πιο δημιουργική, πιο δραστήρια. Είναι η μετάβαση από το καθεστώς φοιτητό- εργαζόμενος στο εργαζόμενος. Η πλειοψηφία κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα εκείνη την περίοδο της ζωής. Κάποιοι αλλάζουν τακτικά εργασιακό περιβάλλον μέχρι να σταθεροποιήσουν σε ένα το όποιο αρμόζει ή πλησιάζει ή τους κατευθύνει στις επαγγελματικές προσδοκίες τους.

Ο φόβος της ανεργίας και της μη- επαγγελματικής αποκατάστασης μεγάλος, όπως και η πίεση του άμεσου περιβάλλοντος.

Λογικά ως εδώ. Να κατηγορήσω τους βολεψάκιδες ή να μην τους κατηγορήσω;
Κατηγορώ ένα νεαρό άνθρωπο που δεν σπάει τα δεσμά του περίγυρου του και ακολουθεί σαν πρόβατο (συγχωρέστε μου την έκφραση) το τι του λένε άλλοι για την ζωή του.

Continue reading Γκρίνια; Σκάσε και πάλεψε το!

Hopenhagen for change – UN call for communicating to the masses

Cope_Hope Flagpole_English_low resPicture by Hopenhagen/OgilvyEarth

Τα Ηνωμένα Έθνη αναζήτησαν την δημιουργική βοήθεια των μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας. Επιστρατεύτηκαν η Διεθνή Ένωση Διαφήμισης και μεγαλύτερες εταιρίες διαφήμισης, μάρκετινγκ και μέσων, όπως λέει το Δελτίο Τύπου της καμπάνιας “Hopenhagen” η όποια στοχεύει να τραβήξει την προσοχή των πολιτών του πλανήτη για το Συνέδριο για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ στη Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση μη τι άλλο η διαφήμιση, για να μη την ονομάσω θετική προπαγάνδα, είναι καλοδεχούμενη εφόσον υπηρετεί το κάλο του πλανήτη, δηλαδή όλων μας. Η ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή στο παγκόσμιο σκηνικό αυξάνεται όλα και περισσότερο, αλλά πρέπει να δημιουργηθούν πρώτα οι συνθήκες ευαισθητοποιήσης, και συνείδησης στην πλειοψηφία του πληθυσμού, ειδικά στον αναπτυγμένο καταναλωτικό δυτικό κόσμο.

“Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο κίνημα για να ξεκινήσει μια πραγματική αλλαγη”, λεεί ο Γενικός Γραμματέας Ban Ki-moon.

Hopenhagen is about more than hope.

Η κίνηση Hopenhagen είναι μια καμπάνια ανοιχτών προδιαγραφών ( open source) ώστε να μπορεί να ενσωματωθεί από όλες της μη κυβερνητικές οργανώσεις, κυβερνήσεις και τους πολίτες σε παγκόσμια κλίμακα.

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και αν αυτή η κίνηση καταφέρει να περάσει στους κυβερνώντες το μήνυμα ότι κάτι πρέπει να αλλάξει σε αυτό τον κόσμο επειδή το χρωστάμε όλοι στα παιδιά μας αξίζει όχι μόνο να διαβάσετε το Δελτίο Τύπου και τα να δείτε το, προς το παρόν, απλό αλλά όμορφο  site της  καμπάνιας  Hopenhagen αλλά και να αφήσετε ένα μήνημα ελπίδας και να το διαδόσετε. Για τόσα άλλα δεν μιλάμε κάθε μέρα, ας μιλήσουμε για και για κάτι ουσιαστικό και ας είναι καλοκαίρι και δεν θέλουμε να σκοτίζουμε το μυαλό μας με σοβαρές σκέψεις. Τα σέβη μου.

Hopenhagen is change – and that change will be powered by all of us.

Ένας άνθρωπος για ένα σκοπό

Όχι ότι το banner θα αλλάξει την κατάσταση. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι χάνετε μια ανθρωπίνη ζωή άδικα όχι από μια φυσική καταστροφή ή πόλεμο αλλά από απλή αδιαφορία για την χάρη τον όποιων συμφερόντων.

Στην καρδιά της Ευρώπης η Άκρα Δεξιά ξανά χτυπά

Σε ένα μικρό σιωπηλό κράτος κάπου στη μέση της Ευρώπης, στην Αυστρία, διεξάγονται την ερχόμενη Κυριακή εκλογές. Για άλλη μια φορά πρόωρες. Ο μεγάλος συνασπισμός μεταξύ SPÖ ( Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος) και ÖVP ( Λαϊκού- Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος), αν και δοκιμασμένη συνταγή διακυβέρνησης απέτυχε
Όχι, ότι περίμενα να τα καταφέρει δηλαδή.
Με απογοήτευση και θλίψη διαβάζω και ακούω από τα μέσα ενημέρωσης, παραδοσιακά και νέα, ότι ο Jörg Haider δυστυχώς θα καταφέρει για άλλη μια φορά να συγκεντρώσει ψήφους διαμαρτυρίας. Αυτή την φορά όχι με το FPÖ- Κόμμα Ελευθέριας, που ο ίδιος το έχτιζε και το ανέδειξε το 2000. Το BZÖ- Κόμμα Μέλλοντος Αυστρίας θα είναι αυτή την φορά η έδρα του
το δικό του προσωπικό μαγαζάκι, όπως το ονομάζω από την ίδρυση του το 2005.
Το 2000 ο λαός ( με λαό εννοώ όλους τους κατοίκους περιστασιακούς και μόνιμους της χώρας εκείνη την περίοδο) ήταν στους δρόμους.  

Θυμάμαι την πορεία διαμαρτυρίας στο ιστορικό κέντρο της Βιέννης που τερμάτιζε στο Heldenplatz ( στην Πλατειά Ηρώων, στα χειμερινά ανάκτορα Hofburg, εκεί που εδρεύουν οι κυβερνήσεις και σήμερα, εκεί που έβγαλε ο Hitler την ομιλία του όταν προσάρτησε την Αυστρία, εκεί που υπογράφτηκε το Συμφωνώ Ανεξαρτησίας και Ουδετερότητας της χώρας). Τότε μαζεύτηκε πολύς κόσμος στην πλατειά. Αυστριακοί, Ιταλοί, Σέρβοι, Τούρκοι, Τσέχοι, , Πολωνοί, Έλληνες, Χριστιανοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Ρομά, Κούρδοι
.όλες οι κοινότητες εθνικές, θρησκευτικές και γλωσσικές δήλωναν την αντίθεση τους στην συμμετοχή του Κόμματος Ελευθέριας και του Haider στην κυβέρνηση.
Το τότε σύνθημα «Nein zu Schwarz- Blau» («Όχι σε Μαυρο- Μπλε»
(τα χρώματα του ÖVP και FPÖ αντίστοιχα), σήμερα θα πρέπει να επεκταθεί με το χρώμα πορτοκαλί του BZÖ.

Παρένθεση προσωπικής ανάμνησης: Θυμάμαι, ότι δεν είπα σε κανέναν τότε μου που θα πήγαινα, πλην του μεγάλου μου αδερφού. Ήμουν δευτέρα λυκείου. Ήταν Κυριακή και πήγα να συναντήσω τα παιδία (φοιτητές όλοι, και παιδία σαν εμένα Αυστρό/ Έλληνες- Έλληνο- Αυστριακοί). Επαναστατικό στοιχείο από τότε. 😉

Βέβαια, στην Αυστρία τα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών προστατεύονται ακόμα αρκετά καλά. H κοινοβουλευτική παράδοση και η πίεση που ασκεί η Κοινωνία των Πολιτών είναι αρκετά δυνατές. Για πόσο ακόμα?

Επίσης, η Αυστρία είναι ομοσπονδιακό κράτος και τα ομοσπονδιακά κρατίδια της λειτουργούν με σχετικά μεγάλη αυτονομία. Ως παράδειγμα θα σας αναφέρω την Πόλη της Βιέννης ( για να παινέψω λίγο την γενέτειρα μου) που αποτελεί και ένα από τα εννέα κρατίδια: Παραμένει τώρα και έναν αιώνα περίπου «κόκκινη». Σήμερα Κόκκινο- Πράσινη. ( Να διευκρινίσω ότι το Κόκκινο και το Πράσινο δεν ερμηνεύονται μόνο ως κομματικοί χρωματισμοί αλλά και ως προς την φιλοσοφία που διαπνέει τις παροχές της Πόλης προς τους κατοίκους της. Οι πολιτικές απόψεις που εκφράζω δεν είναι κομματικές αλλά πάντα ανεξάρτητες.)

Προσφέρει στους κάτοικους της ένα κάτι τις παραπάνω σε κοινωνικά δικαιώματα, και συνολική ποιότητα ζωής, είναι ένα κάτι τις παραπάνω φιλική προς μετανάστες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, παραμένει μια από τις πιο καθαρές πόλεις παγκοσμίως με 52% των εκτάσεων να αποτελούν εκτάσεις πρασίνου. Όλα αυτά ως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των ενεργών πολιτών της Πόλης.

Αν με ρωτήσετε, τι νιώθω όταν ακούω για την Άκρα Δεξιά στην Αυστρία, θα σας πω θλίψη, όπως και για την Άκρα Δεξιά στην Ελλάδα. Θα σας μιλούσα για το τι θα έπρεπε να γίνει από την πλευρά της Κοινωνίας Πολιτών, θα σας μιλούσα για ανθρώπινες άξιες όπως ελευθέρια και παιδεία.